यद् दारुब्रह्म मूर्तिः प्रणव तनुधरः सर्व वेदान्तसारम्
भक्तानाम् कल्पवृक्षो भव जलतरणिः सर्व तत्त्वैकतत्त्वम्।
योगीनाम् हंस तत्त्वम् हरिहरनमितं श्रीपतिर्वैष्णवानाम्
शैवानाम् भैरवाख्यः पशुपतिरिति यत् साक्षिभुतश्च शक्तिः॥
yad dārubrahma mūrtiḥ praṇava tanudharaḥ sarva vedāntasāram
bhaktānām kalpavṛkṣo bhava jalataraṇiḥ sarva tattvaikatattvam|
yogīnām haṁsa tattvam hariharanamitaṁ śrīpatirvaiṣṇavānām
śaivānām bhairavākhyaḥ paśupatiriti yat sākṣibhutaśca śaktiḥ||
He, who manifests as the sacred wood (Dāru), embodies the very form of Praṇava (Oṁ) and is the essence of the Vedas. He, who is the Kalpavṛikṣa (wish-fulfilling tree) for his devotees, the one who ferries them across the ocean of worldly existence. He is the truth amid all the tattvas.
To the yogis, He appears in the form of haṁsa tattva; He is worshipped by both Hari and Hara. He exists as Śrīpati to the Vaishnavas, and Bhairava and Paśupati for the Śaiva.













oṃ
yad dāru brahma mūrtiḥ,
praṇava tanu dharaḥ,
sarva vedānta sāraḥ।
bhaktānāṃ kalpavṛkṣaṃ,
bhava jala taraṇiḥ,
sarva tattva ānutattvam।
yogināṃ haṃsa tattvaṃ,
hari hara nāmitaṃ,
sarva vedānta sāraḥ।
śaivānāṃ bhairavākhyaṃ,
paśupati ritiḥ
yaḥ, śaktam tattva ca śakti (śakatihia)।
bauddhānāṃ buddha rūpaṃ,
ṛṣabhaya tivaraṃ,
jaina siddhānta sāraḥ।
sa devaḥ pātu nityaṃ,
kalikula guharaḥ,
śrī nīla śaila adhinātham॥
I think singer exaggerates some sounds for expression ( ḥ, ṃ, etc)
Thank You, regards to Sanjay